شعری از خودم 132

بجز عشقت به دلم هيچ ندارم ديگر

بود و هستم به فداي تو كه هستان مني

بهر هر عاشق دل خسته گلي باشد عشق

تو ز گل برتر و بالاتر و بستان مني

دل ز كف برد خراميدن چون آهويت

اي فدايت دل من آهوي جيران مني

كرده اي فتح دلم، پادشه ملك دلي

كه به شهنامه دل، رستم دستان مني

لازمم نيس دگر قصر و جلال و جبروت

كه به ملك دل من، كاخي و ايوان مني

متحير ز كمالات توام مهوش من

تو سميراي مني، علت حيران مني

شعری از خودم 131

ای سمیرا همه را می دهد ار ناز تو رنج

بیش کن ناز مرا، چون ندهم يار به گنج

سر بر آن بالشك سينه تو بگذارم

تا كه ريزد به رخم زلف تو با چين و شكنج

گر رمانند مرا از سر كويت در روز

به شبانگاه منم سائل كويت با غنج

چه شب و روز، به هر لحظه كه آيم كويت

ز حسادت برمانند به صد غلغل و جنج

تو طبيب دلمي، اين دل من زار و ملول

لطفي اي يار نما و تپش قلبم سنج

حسن و زيبايي يوسف نرسد حسن تو را

تيغ بر دست عجب نيست به جاي نارنج

قلب را فتح نمايد رخ همچون ماهت

زهر هم از لب تو آب حياتست اگر بدهي خنج

التماسش كن و با يار چنين گوي امين

هيچ غمناك مباش و به همه حال بلنج

شعری از خودم 130

چوخدا وار هر گوزه لين بير جان آلان خاچ گوزه ليم

هامي خاچلاره دير سنده كي او ساچ گوزه ليم

آي گوزل اويناماغيلان اميني مست ايله

دوروب اوينا، الووي نازيله بير آچ گوزه ليم

چكيله بنده وجوديم اگر او زولفونله

دئمرم بوسه ايچون قوللاريمي آچ گوزه ليم

باغلانيدي ديلي هر كس سني آزار ائله سه

مردم آزار اولان يرده دوروب قاچ گوزه ليم

جاده وصل سميراده بوراندا اولسا

ائتمرم منده ماشينلار كيمي گيرپاتچ گوزه ليم

اي سميرا گوزه ليم جانووه جانيم قربان

كونلومه گوزلروون تيرينه بير ساچ گوزه ليم

نوح دنده منيم عمروم چوخ اولار آي گوزه ليم

وئره سن بال دوداغوندان منه بير ماچ گوزه ليم

هر قارا ساچيله آلدانماز امينون، سميرا

ياراشير سن گوزه له تك بئله بير ساچ گوزه ليم

شعری از خودم 129

ای دلبر دیرینم پیش آ و به کام آور

این عاشق مستت را پیمانه بجام آور

من مست لبت هستم رحمی بنما ساقی

از شهد لبت جامی بر من تو مدام آور

ای مهوش سیمینم، جان بر لبم آوردي

حرفي بزن و لطفي فرموده كلام آور

اي كه سفري سوي اسماء نمودي تو

از تاج سرم مويي بر پيش غلام آور

پيش آي سميرا جان، بيچاره "امينت" را

با بوسه اي از غبغب شهدي تو به كام آور

شعری از خودم 128

طالب دیدار توام، عاشق رخسار توام

گوش به اخبار توام، سخت گرفتار توام

آتشي افروخته اي، جان مرا سوخته اي

چشم به ره دوخته اي، چون كه من آن يار توام

عشق تو دارم به سرم، وصل تو با جان بخرم

سوزد اگر بال و پرم، حاضر ايثار توام

كشته آن روي مهم، شكر كه در كوي شهم

هستي خود باز نهم، غرق در افكار توام

شام و سحر فكر مني، ادعيه و ذكر مني

عشق مني، شكر مني، عاشق بيمار توام

اي به فدايت دل من، نيك سرشتي گل من

آي دمي در بر من، يار وفادار توام

درد مرا چاره سميراست، خدا داند و بس

با دل خونين دوصد پاره خريدار توام